Σάββατο, 14 Δεκεμβρίου 2013

Δύο μέτρα, δύο σταθμά και τα "αυτονόητα" της Δημοκρατίας

    

     Στην Διάταξη της Ειδικής Ανακρίτριας Εφέτη, η οποία πλέον δημοσιοποιήθηκε μέσω του Τύπου, αναφέρεται αναλυτικά το αιτιολογικό της απόρριψης της αίτησης αποφυλάκισης του Γενικού Γραμματέα του πολιτικού κόμματος του Λαϊκού Συνδέσμου-Χρυσή Αυγή, το οποίο πολιτικό κόμμα δραστηριοποιείται ενεργά στην πολιτική ζωή της χώρας από τα μέσα της δεκαετίας του 1990, έχοντας λάβει μέρος στις ευρωεκλογές (1994, 2009) και στις εθνικές εκλογές (1996, 2009). Στις 7 Νοεμβρίου του 2010 ο Λαϊκός Σύνδεσμος-Χρυσή Αυγή συμμετείχε στις δημοτικές εκλογές. Μαλιστα, στην πρόσφατη εκλογική αναμέτρηση της 17ης Ιουνίου 2012 έλαβε 425.990 ψήφους και ποσοστό 7% και εξέλεξε δέκα οκτώ βουλευτές (18) βουλευτές στο Ελληνικό Κοινοβούλιο.


     Εάν απομονωθούν κάποια κομβικής εννοιολογικής σημασίας σημεία απο το αιτιολογικό της Διάταξης μπορεί κάποιος απλός πολίτης, όχι απαραίτητα νομικός, να καταλήξει στις ακόλουθες παρατηρήσεις και ερωτήματα:

     Αναφέρεται στην Διάταξη:

    
      «... η Χρυσή Αυγή διατηρεί μέχρι και σήμερα την ίδια ιδεολογική κατεύθυνση «ήτοι το θαυμασμό στον Αδόλφο Χίτλερ και το ναζιστικό καθεστώς ως και το δικτατορικό καθεστώς της 21ης Απριλίου, αλλά και την άρνηση του κοινοβουλευτισμού και της δημοκρατίας, παρά τις αντιθέτου δημόσιες, όψιμες διαβεβαιώσεις των αρχηγού, των βουλευτών και των στελεχών του».
      
      Πεπεισμένη φέρεται να εμφανίζεται η Ειδική Ανακρίτρια Εφέτης για … την απαρέγκλιτη, συνεπή (και πλέον παράνομη και ποινικά κολάσιμη) μέχρι και σήμερα πίστη του συνόλου του πολιτικού κόμματος του Λαϊκού Συνδέσμου-Χρυσή Αυγή στην ως άνω πολιτική ιδεολογία και στο ως άνω πολιτικό φρόνημα. Κατ΄ αναλογία συνεπώς, ανακύπτει το ακόλουθο λογικό ερώτημα. Σε μια υποθετικά πιθανή (λέμε τώρα...) αίτηση αποφυλάκισης προσωρινώς κρατούμενου κομμουνιστή αρχηγού ή βουλευτή του Κ.Κ.Ε. ή του ΣΥ.ΡΙΖ.Α., οι οποίοι δηλώνουν με κάθε τρόπο και σε κάθε ευκαιρία και με κάθε επισημότητα «το θαυμασμό», την πίστη και την προσήλωσή τους στους Ένγκελς, Μάρξ, Λένιν, Στάλιν, Μάο και πλείστους άλλους ηγέτες και θεωρητικούς της ιδεολογίας τους (η πίστη στην οποία κατά αντιδιαστολή με τα ως άνω ή στην οποιαδήποτε άλλη ιδεολογική πεποίθηση, δεν είναι παράνομη και ποινικά κολάσιμη), καθώς επίσης και μέσω της συνεπούς και συνεχούς άρνησης τους να καταδικάσουν σαφώς και απεριφράστως τα ιστορικώς αποδεδειγμένα εγκλήματα του Σταλινικού Δικτατορικού καθεστώτως (και όχι μόνο αυτού του αιμοσταγούς κομμουνιστικού καθεστώτος βεβαίως αλλά και άλλων) "...εγκωμιάζουν, αρνούνται κακόβουλα ή εκμηδενίζουν τη σημασία των εν λόγω εγκλημάτων γενοκτονίας..." (κατά το λεκτικό του νέου ρατσιστικού νόμου) με τα εκατομμύρια ανθρώπινα θύματα, θα εμφανιζόταν άραγε ένα παρόμοιο αιτιολογικό απόρριψης της εν λόγω αίτησης αποφυλάκισης ουσιαστικά βασισμένο στην δίωξη λόγω πολιτικής ιδεολογίας και πολιτικών φρονημάτων;

     Την δήλωση προς τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου την οποία απαιτεί το άρθρο 1 του ν.δ. 59/1974, πως οι αρχές του κόμματος δεν αποσκοπούν στην βίαιη κατάληψη της εξουσίας και στην ανατροπή του ελεύθερου δημοκρατικού πολιτεύματος, το Κ.Κ.Ε. την έχει υποβάλει μέχρι και σήμερα; Στο επίσημο καταστατικό του Κ.Κ.Ε. τι αναφέρεται σχετικά με τον τρόπο κατάληψης της εξουσίας; «...Καθήκον που ταυτίζεται με την υπεράσπιση αυτής της ίδιας της ύπαρξης του Κόμματος και των βασικών προϋποθέσεων, για να μπορέσει να καθοδηγήσει την εργατική τάξη στην ιστορική της αποστολή, στην επαναστατική κατάκτηση της εργατικής εξουσίας για την σοσιαλιστική οικοδόμηση. Είναι επαναστατική οργάνωση εθελοντών ομοϊδεατών και αγωνίζεται για την ανατροπή του καπιταλισμού και την οικοδόμηση της σοσιαλιστικής -κομμουνιστικής κοινωνίας...»

     Η Αλέκα Παπαρήγα την 8η Νοεμβρίου 2013 από το βήμα του Ελληνικού Κοινοβουλία δήλωσε πως «...η απάντηση δεν βρίσκεται μέσα σ' αυτή τη Βουλή. Συζητήσεις θα κάνουμε, αντιθέσεις, και να προσπαθήσουμε να διατηρούμε ένα κλίμα να μπορεί ο κόσμος να καταλαβαίνει τι λέμε, αλλά από εκεί και πέρα... Αυτό που είπε ο κ. Μιχελάκης θα το επαναλάβω, όχι το πεζοδρόμιο με τη χυδαία έκφραση, έξω απ' τη Βουλή θα έρθει η λύση. Δεν υπάρχει δυνατότητα μέσω Βουλής. Αυτή είναι η θέση μας, και δεν πρόκειται να την αλλάξουμε με τίποτα. Κι αυτό καθορίζει τη στάση μας απέναντι και σε πάρα πολλά άλλα ζητήματα της γενικότερης πολιτικής...»

     Κάτω από αυτά τα λόγια ποιό μήνυμα απηύθυνε προς τον Ελληνικό Λαό η εν λόγω κομμουνίστρια βουλευτής του Κ.Κ.Ε. από το βήμα του Κοινοβουλίου; Πώς ερμηνεύεται αυτός ο πολιτικός λόγος σε συνδυασμό με την μη υποβολή απο το Κ.Κ.Ε. της δήλωσης του άρθρου 1 του ν.δ. 59/1974; Μήπως ξεκάθαρα όχι μόνο η Αλέκα Παπαρήγα αλλά και σύμφωνα με την θεσπισμένη πλέον συλλογική ευθύνη και το πολιτικό κόμμα με την επωνυμία Κομουνιστικό Κόμμα Ελλάδος, πρότεινε την έλευση μιας λύσης απο έξω απο την Βουλή; Μήπως κατά αυτόν τον τρόπο απορρίπτεται, μήπως κατά αυτόν τον τρόπο λοιπόν δεν αναγνωρίζεται απο το Κ.Κ.Ε. η δυνατότητα της Δημοκρατίας να επιλύει από μόνη της τα προβλήματά της (όπως τουλάχιστον οι υπέρμαχοι αυτής διατείνονται αναφορικά και με αφορμή την ποινική αντιμετώπιση του κόμματος του Λαϊκού Συνδέσμου-Χρυσή Αυγή) μέσω των εκλεγμένων απο τον Ελληνικό Λαό εκπροσώπων του εντός του χώρου του Κοινοβουλίου; Αυτή η  ως άνω στάση του Κ.Κ.Ε. αλλά και οι καταστατικές του θέσεις δεν αποτελούν σαφή άρνηση του κοινοβουλευτισμού; Αυτή η στάση του Κ.Κ.Ε. δεν αποτελεί άρνηση της Δημοκρατίας και μάλιστα μέσω επίσημων δηλώσεων και διαβεβαιώσεων του αρχηγού, βουλευτών και στελεχών του;
     
     Παρακάτω αναφέρονται τα  εξής:
     
     «...ο Νίκος Μιχαλολιάκος έχει τον πλήρη έλεγχο της εγκληματικής οργάνωσης καθώς και το ότι καθορίζει τις αρχές και το πλαίσιο, όπως και τα μέσα δράσης της εγκληματικής δραστηριότητας των μελών της Χρυσής Αυγής, ανεξάρτητα αν γνώριζε ή όχι κάθε επιμέρους δράση της...»
     
     Κατά τις ίδιες πάντα πηγές, αυτά αποδεικνύονται από τα εξής μεταξύ άλλων περιστατικά:
      α) την οργανωμένη επίθεση από 20 άτομα, μέλη της Χρυσής Αυγής σε βάρος του ανοιχτού κοινωνικού χώρου «Αντίπνοια» στα Πετράλωνα, στις 30-6-2008, με συνέπεια την καταστροφή του χώρου και τον τραυματισμό δύο νέων ατόμων, ενός Έλληνα και ενός Ισπανού, από τους οποίους ο ένας κινδύνευσε να πεθάνει
      β) την οργανωμένη επίθεση στον ελεύθερο κοινωνικό χώρο «Συνεργείο» στην Ηλιούπολη στις 10-7-2013 εντός του οποίου γινόταν μάθημα αγγλικής γλώσσας σε μικρά παιδιά και μάλιστα ελληνόπουλα τα οποία φυγαδεύτηκαν για να γλιτώσουν
      γ) την οργανωμένη επίθεση σε βάρος του Παύλου Φύσσα
      δ) την επίθεση σε βάρος μελών του ΠΑΜΕ στον Πειραιά.
     
     Η Ειδική Ανακρίτρια Εφέτης φέρεται να καταλήγει στο ότι εάν αφεθεί ελεύθερος ο Νίκος Μιχαλολιάκος θα συνεχίσει την ίδια εγκληματική δραστηριότητα. Απορρίπτει δε τις αιτιάσεις του σχετικά με το ότι αυτός παρότι είναι βουλευτής του Ελληνικού Κοινοβουλίου, αδυνατεί, λόγω της κρατήσεώς του να ασκήσει τα βουλευτικά του καθήκοντα, σημειώνοντας ότι έχει τη δυνατότητα να ζητήσει σχετική άδεια από το αρμόδιο όργανο της πολιτείας, δηλαδή το Συμβούλιο των φυλακών...οι «δήθεν» πολιτικές επιπτώσεις της προσωρινής κρατήσεώς του, τις οποίες επικαλείται ο κατηγορούμενος, δεν ασκούν οποιαδήποτε έννομη επιρροή στη κρίση των δικαστικών αρχών ούτε επηρεάζουν  τη δικαστική διερεύνηση της κατηγορίας σε βάρος του ίδιου, των βουλευτών, των στελεχών και των μελών της Χρυσής Αυγής...
     
     Από την πρόσφατη ειδησεογραφία αλλά και από την δημοσιοποίηση των αιτημάτων προς άρση της ασυλίας πολλών και διαφόρων βουλευτών των κομμάτων της Βουλής πληροφορήθηκε ο Ελληνικός Λαός πως υπάρχουν κατηγορίες για τέλεση για παράδειγμα οικονομικών εγκλημάτων (και δεν γίνεται εδώ αναφορά σε κατηγορίες για τέλεση εγκλημάτων κατά της ανθρώπινης ζωής ή κατά του πολιτεύματος ή κατά της χώρας), όπως π.χ. η απαγγελία ποινικής δίωξης σε βαθμό κακουργήματος κατά του Σταθάκη Γεωργίου του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. ή της Διακάκη Μαρίας ή του Καπερνάρου Βασιλείου των ΑΝ.ΕΛΛ.. Έχουν δημοσιοποιηθεί επίσης, πλείστες όσες περιπτώσεις καταδικαστικών αποφάσεων των ποινικών δικαστηρίων της χώρας με τις οποίες έχουν οδηγηθεί στις φυλακές πρωτοκλασσάτα στελέχη της κεντρικής διοίκησης, πρώην υπουργοί, στελέχη της τοπικής αυτοδιοίκησης των δύο κομμάτων εξουσίας, της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑ.ΣΟ.Κ. (περιττή η αναλυτική αναφορά σε ονόματα). Σύμφωνα λοιπόν με την λογική του εν λόγω αιτιολογικού το οποίο παρουσίασε η Ειδική Ανακρίτρια Εφέτης και σε συνδυασμό πάντα με την αρχή της συλλογικής ευθύνης η οποία εφαρμόστηκε στην περίπτωση του κόμματος του Λαϊκού Συνδέσμου-Χρυσή Αυγή, στους αρχηγούς αυτών των ως άνω πολιτικών κομμάτων δεν πρέπει να καταλογιστεί ο πλήρης έλεγχος της εγκληματικής οργάνωσης καθώς και το ότι καθορίζουν τις αρχές και το πλαίσιο, όπως και τα μέσα δράσης της εγκληματικής δραστηριότητας των μελών π.χ. του ΠΑ.ΣΟ.Κ. ή της Νεας Δημοκρατίας, των ΑΝ.ΕΛΛ. ή του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και πάει λέγοντας, ανεξάρτητα αν γνώριζαν ή όχι κάθε επιμέρους δράση της, με αφορμή κάθε μια απο τις επιμέρους κατηγορίες κατα των μελών και στελεχών των πολιτικών κομμάτων αυτών; Εφόσον αυτοί οι αρχηγοί δεν έχουν συλληφθεί ποτέ, ούτε έχουν καταδικασθεί απο ποινικό δικαστήριο και εξακολουθούν να είναι ελεύθεροι και να διευθύνουν αυτά τα πολιτικά κόμματα, τα οποία κόμματα κατά την εναλλάξ άσκηση της κυβερνητικής εξουσίας συνεχίζουν την υλοποίηση της ίδιας πολιτικής η οποία δημιούργησε τις προϋποθέσεις τέλεσης όλων αυτών των εγκληματικών ενεργειών απο τα μέλη αυτών των κομμάτων, ατιμώρητα μέχρι σήμερα, συνεχίζουν την τέλεση των ιδίων πραξων και ενεργειών, τότε λοιπόν οι αρχηγοί αυτών των πολιτικών κομμάτων δεν συνεχίζουν την ίδια εγκληματική δραστηριότητα;
     
     Όταν την Παρασκευή 29 Νοεμβρίου 2013 οι βουλευτές του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Τσουκαλάς Δημήτρης και Παναγούλης Στάθης συνεπλάκησαν βιαίως μπροστά στους τηλεοπτικούς φακούς με τον Περιφερειάρχη Αττικής Σγουρό Ιωάννη και με άλλους συνέδρους, με βάση την λογική του αιτιολογικού το οποίο παρουσίασαν η Ειδική Ανακρίτρια Εφέτης και σε συνδυασμό πάντα και με την θεσπισμένη πλεόν αρχή της συλλογικής ευθύνης, ο αρχηγός του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Τσίπρας Αλέξανδρος, δεν έχει τον πλήρη έλεγχο της εν λόγω εγκληματικής οργάνωσης καθώς επίσης καθορίζει τις αρχές και το πλαίσιο, όπως και τα μέσα δράσης της εγκληματικής δραστηριότητας των μελών του ΣΥ.ΡΙΖ.Α., ανεξάρτητα αν γνώριζε ή όχι κάθε επιμέρους δράση του;

     Όταν (εδώ επιλέγεται ένα φαιδρό παράδειγμα συμπεριφοράς των βουλευτών του συγκεκριμένου πολιτικού κόμματος) στους χώρους του Κοινοβουλίου διατυπώνονται δημοσίως απειλές σεξουαλικής βίας απο τον βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας Μεϊμαράκη Ευάγγελο εναντίον του βουλευτή του ΛΑ.Ο.Σ. Κοραντή Ιωάννη με τα ακόλουθα λόγια: «Σκατομαλ…, καραγκιόζη, έλα έξω, βγες έξω να σε γ…», ο αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας Σαμαράς Αντώνιος, δεν έχει τον πλήρη έλεγχο της εν λόγω εγκληματικής οργάνωσης καθώς επίσης καθορίζει τις αρχές και το πλαίσιο, όπως και τα μέσα δράσης της εγκληματικής δραστηριότητας των μελών της Νέας Δημοκρατίας, ανεξάρτητα αν γνώριζε ή όχι κάθε επιμέρους δράση της;
    
     Όταν καταδικάζεται σε ποινή καθείρξεως ο Άκης Τσοχατζόπουλος (περιττή οποιαδήποτε επιπλέον αναφορά στην σχέση του με το ΠΑ.ΣΟ.Κ.) απο ποινικό δικαστήριο, όταν παραπέμπεται στην Δικαιοσύνη ο Τάσος Μαντέλης (επίσης περιττή οποιαδήποτε επιπλέον αναφορά στην σχέση του με το ΠΑ.ΣΟ.Κ.) ο αρχηγός του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Βενιζέλος Ευάγγελος, δεν έχει τον πλήρη έλεγχο της εν λόγω εγκληματικής οργάνωσης καθώς επίσης καθορίζει τις αρχές και το πλαίσιο, όπως και τα μέσα δράσης της εγκληματικής δραστηριότητας των μελών του ΠΑ.ΣΟ.Κ., ανεξάρτητα αν γνώριζε ή όχι κάθε επιμέρους δράση του;
    
      Όσον αφορά στην δυνατότητα υποβολής αίτησης προς το Συμβούλιο της Φυλακής προκειμένου να παραστούν οι τρείς προφυλακισμένοι βουλευτές του πολιτικού κόμματος του Λαϊκού Συνδέσμου-Χρυσή Αυγή στις κοινοβουλευτικές διεργασίες, σύμφωνα με τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης έχει επιδοθεί μέχρι και Εξώδικος Δήλωση την 2 Δεκεμβρίου 2013 προς τον Εισαγγελέα Φυλακών Κορυδαλλού σχετικά με την ψήφιση του προϋπολογισμού, ενώ έχει προηγηθεί άλλη παρόμοια αίτηση προς την αρμόδιο Εισαγγελέα Πειραιώς την 15 Δεκεμβρίου 2013 σχετικά με την ψήφιση περί άρσης ασυλίας βουλευτών απο την Βουλή την οποία αίτηση απέρριψε η εν λόγω δικαστικός λειτουργός. 
     
     Οπότε γεννάται το ερώτημα για ποιόν λόγο η Ειδική Ανακρίτρια Εφέτης κάνει αναφορά στην δικονομική αυτή δυνατότητα την οποία ασκούν μεν οι προφυλακισμένοι βουλευτές, πλην όμως τα δικαστικά όργανα την απορρίπτουν διαρκώς;
    
     Την Παρασκευή 5 Δεκμεβρίου 2013 εκλήθησαν απο τις Ανακριτικές Αρχές που χειρίζονται τις δικογραφίες, οι πληρεξούσιοι δικηγόροι τριων άλλων βουλευτών του πολιτικού κόμματος του Λαϊκού Συνδέσμου-Χρυσή Αυγή, του Ευστάθιου Μπούκουρα, του Παναγιώτη Αλεξόπουλου και του Γεωργίου Γερμενή, οι οποίοι βαρύνονται με τις ίδιες κατηγορίες για τις οποίες έχουν ήδη προφυλακισθεί οι τρείς βουλευτές Νικόλαος Μιχαλολιάκος, Χρήστος Παππάς και Ιωάννης Λαγός και τους ανακοινώθηκε η παράταση της απολογίας τους για έναν επιπλέον μήνα, προκειμένου να εξεταστούν "νέα σημαντικά στοιχεία της δικογραφίας". Εφόσον λοιπόν αυτοί οι τρείς οι οποίοι βαρύνονται με τις ίδιες κατηγορίες είναι ελεύθεροι (όπως και άλλοι τρεις βουλευτές οι οποίοι βαρύνονται επίσης με τις ίδιες κατηγορίες, ο Κασιδιάρης Ηλίας, ο Νικόλαος Μίχος και ο Παναγιώταρος Ηλίας) με την άδεια της Δικαστικής Αρχής και κυκλοφορούν κανονικά ασκώντας τα κοινοβουλευτικά τους καθήκοντα, ποιά έννομη επιρροή στη κρίση των δικαστικών αρχών θα επερχόταν, με ποιόν τρόπο θα επηρεαζόταν η δικαστική διερεύνηση της κατηγορίας σε βάρος των τριών αυτών βουλευτών, των στελεχών και των υπολοίπων μελών της Χρυσής Αυγής εάν επιτρεπόταν στους τρείς προφυλακισμένους βουλευτές, η μετάβαση στην Βουλή με την συνοδεία φυσικά της Αστυνομίας, προκειμένου να ασκήσουν τα κοινοβουλευτικά τους καθήκοντα και στην συνέχεια η επιστροφή τους στο Κατάστημα Κράτησης Κορυδαλλού;

     Και επιπλέον, εφόσον πράγματι η Δικαιοσύνη είναι Ανεξάρτητη και Ανεπηρέστη από την Πολιτική (Εκτελεστική) Εξουσία και δεν δέχεται επεμβάσεις και επηρροές στην άσκηση του έργου της, για ποιόν λόγο αναφέρεται στο εν λόγω αιτιολογικό πως οι «δήθεν» πολιτικές επιπτώσεις της προσωρινής κρατήσεως των βουλευτών του πολιτικού κόμματος με την επωνυμία Λαϊκός Σύνδεσμος-Χρυσή Αυγή τις οποίες επικαλείται ο Γενικός Γραμματέας του κόμματος αυτού,  δεν δύνανται και σαφώς δεν ασκούν οποιαδήποτε έννομη επιρροή στη κρίση των δικαστικών αρχών ούτε επηρεάζουν  τη δικαστική διερεύνηση της όλης υπόθεσης; Με ποιόν τρόπο θα μπορούσε να επέλθει μια τέτοιου είδους παρέμβαση στο έργο της Δικαιοσύνης απο τρείς κρατούμενους σε φυλακή πολίτες; Για ποιόν λόγο επιχειρείται με αυτόν τον ισχυρισμό να ενδυναμωθεί η άποψη πως σαφώς η λειτουργία της Δικαιοσύνης σε όλους τους βαθμούς είναι πράγματικά Ανεπηρέαστη και Ανεξάρτητη απο ΟΠΟΙΟΝΔΗΠΟΤΕ εξωγενή παράγοντα; Δεν είναι αυτονόητο και δεδομένο αυτό σε μια ...Δημοκρατία;



Φ.Τ.
Δικηγόρος
Μέλος Κ.Ε.Δ.