Ερμηνεία των σημείων της παγκοσμιοποίησης στην Ελλάδα

Η συνολική στρατηγική της παγκοσμιοποίησης περιλαμβάνει πολλούς επιμέρους στόχους. Ένας από αυτούς τους στόχους είναι η πληθυσμιακή μεταβολή των αμιγώς εθνικών κρατών και η μετατροπή τους σε σύγχρονα «χωνευτήρια» φυλών και εθνών. Κατόπιν, ακολουθεί το επόμενο στάδιο, το οποίο είναι η επιχείρηση δημιουργίας και εγκαθίδρυσης ενός και μόνου παγκόσμιου «έθνους», μιας και μόνης παγκοσμίου «φυλής» ανθρώπων και ενός και μόνου παγκοσμίου «κράτους». Εύκολος στόχος, εφόσον θα έχουν εξαλειφθεί και εξαφανισθεί οι αμιγώς εθνικές πληθυσμιακές συστάσεις κρατών. Ένα από αυτά τα αμιγή εθνικά κράτη ακόμη παραμένει η Ελλάς. Τα ενδεικτικά σημεία της υλοποίησης των επιμέρους στόχων της παγκοσμιοποίησης είναι πλέον τοις πάσι εμφανή, ενώ με μια διεθνιστικής και εθνομηδενιστικής αντίληψης κομμουνιστική κυβέρνηση, η αύξηση της συχνότητας εμφάνισης τους σε καθημερινή σχεδόν βάση και σε κάθε επίπεδο ζωής και δραστηριότητας της ελληνικής κοινωνίας είναι πια πραγματικότητα.

Η Ιστορία ως όπλο εθνικής συνείδησης

Ανιχνεύοντας την σημασία της λέξεως Ιστορία, θα δει κανείς ότι σημαίνει την επιστήμη που μελετά τα γεγονότα του παρελθόντος. Αυτός είναι ο σύγχρονος ορισμός. Ετυμολογικά προέρχεται από την λέξη ἵστωρ, που σημαίνει κριτής, μάρτυρας, γνώστης, και αυτή από το ρήμα οἷδα και την κατάληξη τωρ. Ως έννοια εμφανίστηκε πολύ νωρίς στην αρχαία ελληνική ιστοριογραφία. Πρώτος ιστορικός, ο πατέρας της Ιστορίας Ηρόδοτος και άξιοι κάτοχοι του τίτλου του ιστοριογράφου, ο Ξενοφών και ο Θουκυδίδης, γνωστοί για το μνημειώδες έργο τους της ιστορικής καταγραφής, στην προσπάθεια τους να αφήσουν πίσω τους όσα συνέβησαν ως κτήμα ες αεί για τις επόμενες γενιές, έθεσαν τις βάσεις της σύγχρονης επιστήμης της Ιστορίας, μιας έννοιας τόσο βάναυσα λοιδορούμενης και τόσο απροκάλυπτα παραποιημένης στην σύγχρονη σκιώδη ελληνική πραγματικότητα.

Η “αντιρατσιστική” ποινική λογοκρισία του ΣΥΡΙΖΑ

Η επιβολή του πολυπολιτισμού, του “αντιρατσισμού”, του εθνομηδενισμού και η επιχείρηση μετατροπής του Ομοιογενούς Λαού της Χώρας σε ετερογενή πληθυσμό, περνάει μέσα από διάφορες διακλαδώσεις. Εκεί που η επίσημη κρατική-κυβερνητική προπαγάνδα, με τα εκατομμύρια που δίδονται στην προώθηση του “αντιρατσισμού” από τα ΜΜΕ, τις ΜΚΟ και τις περιθωριακές και παρακρατικές ομαδούλες της άκρας αριστεράς και του “αντιεξουσιαστικού” χώρου, αποτυγχάνει στο να αλλοιώσει τις συνειδήσεις και τις πεποιθήσεις των Ελλήνων, αναλαμβάνει η επίσημη καταστολή με το προσωπείο της δικαιοσύνης. Τα όσα παραθέτουμε παρακάτω αποδεικνύουν του λόγους το αληθές.

Προσπάθεια ερμηνείας του φαινομένου της βλακοκρατίας

«Η βλακεία είναι ανίκητη»

Προσπαθώ να καταλάβω τι συμβαίνει στον λαό μας. Μοιάζει να βρίσκεται σε βαρύ κώμα εξαιτίας απανωτών επεισοδίων βλακείας. Υπάρχουν απειροελάχιστες ελπίδες να ανακάμψει. Η επιστήμη έχει σηκώσει τα χέρια. Πρόκειται δε περί άκρως μεταδοτικής ασθένειας. «Ενός βλακός προκειμένου μύριοι έπονται», έλεγε ο Ε. Λεμπέσης στο επίκαιρο πόνημά του «Η τεραστία κοινωνική σημασία των βλακών εν τω συγχρόνω βίω» (1941). Εκεί γίνεται λόγος περί «αυτομάτου συρροής βλακών».. οι οποίοι «περιέρχονται συν τω χρόνω εις πλήρη βλακοκρατίαν». Για την συρροή αυτή των βλακών σήμερα και για να είναι αποτελεσματική η δράση της «βλακικής αγέλης», που περιγράφει ο συγγραφέας, δεν απαιτείται κάποια «πάσης φύσεως» οργάνωση ή φορέας, όπως στην εποχή του. Υπάρχει η τηλεόραση, αυτός ο κοινός τόπος συνάντησης εκατομμυρίων αγελοποιημένων τηλε-θεατών, απείρως χρησιμότερη από κάθε ορατή κλειστή οργάνωση. Τρεις από τις μεθόδους της κοινωνικής μηχανικής, της προσπάθειας δηλαδή χειραγώγησης της σκέψης και της στάσης των πολιτών, είναι : 1) η τεχνική της συναισθηματικής χειραγώγησης (συναίσθημα και όχι λογική), 2) η τεχνική της δημιουργίας «προβλημάτων» και «κρίσεων» (που απαιτούν «έκτακτα μέτρα» - βλ. «οικονομική κρίση») και 3) η τεχνική της ενοχοποίησης, (όπου πάντα «φταίμε» εμείς). Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι άλλος καλύτερος φορέας άσκησης αυτών των μεθόδων παρεκτός της τηλεόρασης, δεν υπάρχει.