Πλάτων: Η φυλετική ομοιογένεια αποτελεί στοιχείο ενότητας για μια κοινωνία

"Οι πόλεις βρίσκουν τον αποικισμό πιο εύκολο αν οι άποικοι είναι της ίδιας φυλής... Υπάρχει ένα στοιχείο ενότητας στην κοινότητα της φυλής, της γλώσσας, των νόμων, των κοινών ναών και της λατρείας"

Πλάτων, Νόμοι, IV

Ο Πλάτων εκφράζει τις απόψεις του για τα στοιχεία που θέτουν ισχυρά θεμέλια σε μια κοινωνία. Βασικό στοιχείο ενότητας ενός λαού είναι η φυλετική ομοιογένεια. Ταυτόχρονα, άλλα στοιχεία όπως η γλώσσα, οι νόμοι και η θρησκεία συμβάλλουν και αυτά στην σταθερότητα. Όμως το πρώτο που υπογραμμίζει ο Πλάτων είναι η φυλή.

Δέντρο δίχως ρίζες πέφτει

Διανύουμε τους σκοτεινούς χρόνους όπου βρισκόμαστε αντιμέτωποι με την ασύμμετρη απειλή του αφανισμού του Γένους. Στην εποχή που όποιος δεν ασπάζεται το υποκριτικό δόγμα της αντιρατσιστικής προπαγάνδας, καταδικάζεται αυτόματα στο βασίλειο της μισαλλοδοξίας. Στην μαύρη περίοδο της ιστορίας μας, όπου ο σπόρος του ανθελληνισμού φυτεύεται από νωρίς, καλλιεργώντας ενοχικά σύνδρομα με στόχο την κοπή του προαιώνιου δεσμού που ανέκαθεν είχε ο άνθρωπος με τις ρίζες του. Φυσικά, ένας άνθρωπος είναι αδύνατον να υπάρξει χωρίς τις ρίζες του, αφού στην ουσία της ύπαρξης βρίσκουμε ένα πεδίο γεμάτο με κωδικοποιημένα μηνύματα, γνωστά ως γενετικές μνήμες.

Η φυλετική μίξη στην αρχαία Ελλάδα

Μία από τις σημαντικότερες μελέτες που διερευνά την φυλετική μίξη στην αρχαία Ελλάδα μέχρι και την κλασική εποχή, είναι αυτή του κλασικιστή Aubrey Diller με τίτλο "Race mixture among the Greeks before Alexander"  που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Illinois studies in language and literature. Αρχικά αναλύει τις αντιλήψεις των αρχαίων Ελλήνων περί φυλής και φυλετικής μίξης, έπειτα μελετά την μυθολογία και την προϊστορία, για να φτάσει στο ιστορικό παράδειγμα της Αθήνας.

Η ποιητική υπόσταση της Ιδέας μας

Ζούμε σε μια εποχή την οποία χαρακτηρίζει η αμεσότητα όλων των πραγμάτων και των γεγονότων, η ρηχότητα του πνεύματος και κατ'επέκταση του ίδιου του σκοπού της ζωής. Οι άνθρωποι της μοντέρνας εποχής δεν επιθυμούν να εργαστούν πνευματικά, ώστε να αντιληφθούν την βαθύτερη ουσία των πραγμάτων, παραδομένοι στην ευκολία της επιφανειακής ενατένισης και μελέτης του κόσμου.

 Γεγονός αναμενόμενο, διότι η εποχή του μοντερνισμού, είναι μια εποχή η οποία έχει θεοποιήσει την ύλη και την έχει ανάγει ως την ύψιστη αλήθεια που διέπει τον κόσμο, ως ένα θέσφατο που διαμορφώνει τους σκοπούς της ζωής, πέραν της οποίας οτιδήποτε άλλο είναι κενολογία και ανήκει στην υπερβατική σφαίρα. 

Η γυναίκα στη Λαϊκή Εθνικιστική κοινότητα

Το σαθρό υπάρχον πολιτικό σύστημα σε συνεργασία με τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης, μη έχοντας τι να προσάψουν στην Χρυσή Αυγή, έχουν επινοήσει μια σειρά από όχι απλά αβάσιμες και γελοίες κατηγορίες, αλλά θα μπορούσαμε να πούμε ότι ξεπερνάνε τα όρια χολιγουντιανής επιστημονικής φαντασίας. Ανάμεσα σε «λυκάνθρωπους», «σατανιστές», «βρικόλακες», «δολοφόνους», όπως μας έχουν αποκαλέσει κατά συρροή, πρόσθεσαν και τον χαρακτηρισμό των «μισογύνηδων». Η σουρεαλιστική αυτή κατηγορία δεν έχει καμία σχέση, βέβαια, με τον πραγματικό ρόλο της γυναίκας στον Εθνικισμό.

Ο κύκλος της δημιουργίας

Οι κοινωνικές συμπεριφορές είναι απόρροια του ανθρώπινου ψυχισμού. Το γεγονός ότι οι ανθρώπινες φυλές διαφέρουν ως προς τα ψυχικά τους γνωρίσματα, έχει οδηγήσει σε διαφορετικές κοινωνικές συμπεριφορές ανά τον κόσμο. Όποιος δει βαθύτερα, θα διαπιστώσει ότι πολλές κοινωνικές συμπεριφορές ή πολιτιστικές εκδηλώσεις προήλθαν αρχικά από πληθυσμό με συγκεκριμένο φυλετικό υπόβαθρο, γιατί ταίριαζαν στον ψυχισμό αυτού του υποβάθρου. Λαοί με κοινή καταγωγή είναι πιο εύκολο να εκδηλωθούν με κοινό τρόπο, από ότι λαοί ανάμικτοι. Κάθε φορά που τα πολιτιστικά αγαθά εξήχθησαν σε άλλους λαούς, το αποτέλεσμα ήταν σχεδόν πάντοτε το ίδιο: αλλοίωση και παρακμή. Αυτό θα γίνει αντιληπτό με παραδείγματα.

Αγάπα τη Φυλή σου...

Η Φυλή αποτελεί υπέρτατη Αξία του Κινήματός μας. Αυτή καθορίζει την έννοια της εθνικότητος. Πολιτισμός, ομογλωσσία, θρησκεία δεν είναι παρά δευτερεύοντα εποικοδομήματα, που βρίσκουν την πνευματική τους ολοκλήρωση μόνο μέσα στην κοινότητα των ομόαιμων ατόμων. Κάθε προσπάθεια ισοπέδωσης, ταύτισης ή ανάμειξης των ανθρωπίνων φυλών μας βρίσκει αντίθετους.

Παράδοση: Η έκφραση ενός Έθνους

 

Κάθε Φυλή δημιουργεί την δική της παράδοση, η οποία αποτελεί την αυτοέκφραση της Φυλής στο φυσικό κόσμο και την προσπάθειά της να εναρμονιστεί μαζί του. Η παράδοση δηλαδή, είναι η ψυχική έκφραση κάθε Φυλής, το πως αντιλαμβάνεται τον φυσικό κόσμο και πως αυτοπροσδιορίζει την σχέση της με την φύση.

Η Φύση είναι ενάντια στην αφομοίωση

"Αντί για αφομοίωση, δηλαδή να συντηχθούν μαζί όλες οι διαφορετικές φυλές, η φύση έχει κάνει έναν νόμο για ακριβώς το αντίθετο: σε έναν λαό της ίδιας φυλής (για παράδειγμα, της λευκής) αντί να επιτρέπει τον σχηματισμό των ίδιων χαρακτηριστικών διαρκώς και σταδιακά να προσεγγίζει ο ένας τον άλλο σε ομοιότητα -όπου τελικά θα καταλήξουμε σε ένα και μοναδικό πορτραίτο, όπως τα αντίγραφα στο τυπογραφείο- αντιθέτως διαφοροποιεί επ' άπειρον τα χαρακτηριστικά της κάθε φυλής, ακόμα και κάθε οικογένειας σε πνευματικά και σωματικά χαρακτηριστικά."

Immanuel Kant, 

Anthropology from a 

pragmatic point of view, On the character of races

B’ Μέρος: Φυλή και Πόλεμος – Ιούλιος Έβολα

Β' Μέρος

Σε μερικές περιπτώσεις, είναι πιθανό, ακόμα και η επιμειξία, -αν κρατηθεί φυσικά σε περιορισμένα πλαίσια- να λειτουργεί με τέτοιο τρόπο. Αυτό είναι πολύ γνωστό στη ζωοτεχνική. Η “καθαρή ράτσα” σε κάποια είδη ζώων είναι το αποτέλεσμα τόσο της διατήρησης της κληρονομικότητας όσο και στοχευμένης επιμειξίας. Δεν συμμεριζόμαστε την άποψη του Τσαμπερλαίν, ο οποίος έτεινε να εφαρμόζει αυτήν την σκέψη στις “ανώτερες φυλές” της ανθρωπότητας. Αλλά, είναι σχετικά αποδεδειγμένο γεγονός πως σε μερικές αριστοκρατικές οικογένειες, των οποίων ο μακραίωνος νόμος του αίματος, υπήρξε το μοναδικό πειραματικό στάδιο για τον ρατσισμό στην ιστορία, κάποιες επιμειξίες είχαν ακριβώς την αξία και την λειτουργία ως αποτρεπτικοί παράγοντες της εξαφάνισης της γραμμής μέσω εσωτερικής παρακμής. Εδώ όμως, και πρέπει να το τονίσουμε, η επιμειξία είχε την λειτουργία μιας δοκιμασίας, όχι ενός κανόνα – μιας δοκιμασία, που όπως και να έχει, μπορεί να αποβεί μοιραία πρόκληση για το αίμα. Αλλά ο κίνδυνος αφυπνίζει το πνεύμα. Προτού το ετερογενές στοιχείο το οποίο εισάγεται από την επιμειξία, ο ομογενής πυρήνας καλείται να υπερισχύσει και πάλι, να αφομοιώσει αυτό που είναι ξένο, να λειτουργήσει πάνω του όπως το “κυρίαρχο” στο “υπολειπόμενο” για να δανειστούμε τους όρους των νόμων του Μέντελ. Αν η αντίδραση είναι θετική, το αποτέλεσμα θα είναι η αφύπνιση. Η φάρα η οποία φαινόταν εξαντλημένη και σε κόπωση, αφυπνίζεται. Αλλά αν έχει πέσει πολύ, και αν η ετερογένεια είναι υπερβολική, αποτυγχάνει η φυλή στην δοκιμασία, και η παρακμή είναι γρήγορη και καθοριστική. 

Dominique Venner (16 Απριλίου 1935 – 21 Μαΐου 2013)

Τρία χρόνια από τον εθελούσιο θάνατο του

ΑΘΑNΑΤΟΣ!

Πριν τρία χρόνια, την 21η Μαΐου του 2013, ο Γάλλος εθνικιστής ιστορικός και διανοητής Dominique Venner έβαλε τέρμα στη ζωή του στον Καθεδρικό Ναό της Notre-Dame με μια σφαίρα στο στόμα, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την παρακμή και τον εξισλαμισμό της γαλλικής κοινωνίας, μια διαδικασία που όπως πίστευε, θα συντελέσει με καταστροφικό τρόπο  στην εξαφάνιση των παραδοσιακών αξιών της Ευρώπης.

Περικλής Γιαννόπουλος: Ο Προφήτης του Ελληνικού Εθνικισμού

Σπάνια η περίσταση ένας διανοητής να παραμένει τραγικά επίκαιρος έναν αιώνα και κάτι μετά τον θάνατο του. Δώρο της θείας πρόνοιας που έχει αποδοθεί σε ελαχίστους, όπως ο Κωστής Παλαμάς, ο Φρειδερίκος Νίτσε, ο Νίκος Καζαντζάκης και ελάχιστοι άλλοι. Παρόμοιας εμβέλειας, ιδιοφυίας και μεγαλείου ήταν και ο προφήτης του Ελληνικού Εθνικισμού, Περικλής Γιαννόπουλος. Πιο επίκαιρος από ποτέ, ο Περικλής Γιαννόπουλος και το έργο του ως νέος Προμηθέας, συνεχίζει και φωτίζει τον δρόμο του Ελληνικού Εθνικισμού προς την απελευθέρωση του Γένους από τους πάσης φύσεως δυνάστες του.

Ερνστ Γύνγκερ - Το Αίμα

Η αλληλεγγύη μας πρέπει να είναι μια αλληλεγγύη του Αίματος. Αυτή είναι η πρώτη μας απαίτηση. Αλλά τι είναι το Αίμα; Αυτή αποτελεί μια απλή αλλά συνάμα και δύσκολη ερώτηση. Σε αυτή ανακαλύπτουμε την βαθιά αντίφαση μεταξύ του αισθήματος και της αντίληψης. 

Ο ρόλος της γυναίκας στην Εθνικιστική Κοσμοθέαση: Καταρρίπτοντας τον αντιφυσικό φεμινισμό (Β' Μέρος)

Β’ Μέρος

Στο σημείο αυτό, δε, όσον αφορά στους ταγούς του σύγχρονου διεθνιστικού συστήματος, που προσπαθούν να δημαγωγήσουν την κοινή γνώμη εναντίον της εθνικιστικής ιδεολογίας αναφορικά με την θέση της γυναίκας, υποστηρίζοντας ότι θεωρείται υποδεέστερη του ανδρός, τους απαντάμε ότι η έννοια της φυλής, της οποίας είμαστε υπέρμαχοι και αποτελεί την βάση της Ιδέας μας, θεωρεί την γυναίκα αναπόσπαστο κομμάτι της, της οποίας η παρουσία και η συμμετοχή δεν δύναται να λείπει από μια υγιή κοινωνία. Επίσης, λόγω του ότι κάποιοι προσπαθούν, σκοπίμως, να διαστρεβλώσουν τον απεριόριστο σεβασμό των Εθνικιστών στην έννοια της μητρότητας, ξεκαθαρίζουμε ότι ουδέποτε οραματιστήκαμε μια γυναίκα περιορισμένη, ούτε και την αντιμετωπίσαμε ποτέ ως ένα άβουλο ον ή σαν μια «μηχανή παραγωγής», που δεν ελέγχει το σώμα και τις επιλογές της, όπως κάποιοι αρέσκονται να λένε, για να καλύψουν τις δικές τους καταστροφικές πεποιθήσεις.

Ο ρόλος της γυναίκας στην Εθνικιστική Κοσμοθέαση: Καταρρίπτοντας τον αντιφυσικό φεμινισμό (Α'ΜΕΡΟΣ)

Α’ Μέρος

Ζούμε σε μια εποχή που σε κάθε πτυχή της ζωής μας κυριαρχεί η σήψη, μια σήψη αξιών και ιδεών, αποτέλεσμα του διαβρωτικού συστήματος που έχει επιβληθεί από τον μεγάλο εχθρό του «Ανθρώπου». Από τον εκφυλισμό αυτό, φυσικά, δεν θα μπορούσε να παραμείνει ανέγγιχτος και ο θεσμός της οικογένειας, γεγονός καθόλου τυχαίο, αφού αποτελεί τον θεμέλιο λίθο στη ζωή του έθνους και της φυλής, θέτοντας τις πρώτες γερές βάσεις για την διατήρηση και την εξασφάλιση της μελλοντικής τους ύπαρξης.